zdziwić ()
czasownik przechodni dokonany ( dziwić) (1.1) czasownik zwrotny dokonany zdziwić się ( dziwić się) (2.1)
(1.1) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!
dziw , dziwienie , dziwienie się , podziw , podziwianie , wydziwianie , zadziwianie , zadziwianie się , zdziwienie , zdziwienie się , dziwaczek / dziwić , podziwiać , wydziwiać , zadziwiać , zadziwić dziwny, zdziwiony
(1.1) (2.1)