ujmować ()
czasownik przechodni niedokonany ( ująć) (1.1) chwytać ręką lub narzędziem (1.2) zatrzymywać osobę postępującą niezgodnie z prawem (1.3) przedstawiać coś w dany sposób (1.4) pozyskiwać czyjąś przychylność (1.5) odbierać coś (1.6) zamykać w obrębie czego czasownik zwrotny niedokonany ujmować się ( ująć się) (2.1) brać w obronę (2.2) chwytać dłońmi swoje ciało w jakimś miejscu (2.3) chwytać siebie nawzajem
(1.1-6) (2.1-3)
(1.3) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu.
(1.3) ujmować w słowa (1.5) ujmować sobie lat
(1.1) brać, chwytać (1.2) aresztować, chwytać, zatrzymywać (1.3) formułować, podawać, przedstawiać, wyrażać (1.4) zdobywać, zjednywać (1.5) odbierać, odejmować, pozbawiać, zabierać (1.6) obejmować, ograniczać (2.1) wstawiać się (2.2) obejmować się
ujma , ujmowanie , ujęcie jąć, ująć ujmujący, ujemny ujmująco, ujemnie
angielski: (1.1) grasp; (1.4) endear; (2.3) clasp francuski: (1.1) empoigner, saisir; (1.3) formuler; (1.4) captiver, séduire; (2.1) intervenir en faveur (de) hiszpański: (1.1) agarrar; (1.3) formular; (1.4) ganarse; (2.1) intervenir en favor (de) niderlandzki: (1.1) grijpen; (1.2) aanhouden; (1.3) formuleren niemiecki: (1.1) anfassen, greifen; (1.2) ergreifen, festnehmen; (2.1) eintreten włoski: (1.4) accattivare, incantare