cymbał ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) głos w organach (1.2) dzwon zegarowy rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) głupiec
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Ewenementem, niemającym miejsca w żadnej innej epoce, jest cymbał niestrojony, zwany polskim, którego pojedyncza piszczałka składała się z nogi i włożonych do niej niestrojonych piszczałek, najczęściej sześciu. (2.1) Nie będę cymbałowi dziesięć razy tłumaczył.
(2.1) głupek, osioł, muł, idiota, kretyn, głąb, niedorozwój, baran, bałwan, błazen, bęcwał, cep, ciołek, kapuściana głowa, matoł, półgłupek, półgłówek, tępak, jełop, tłumok, wariat, dupek, cwel, ciućmok, imbecyl, kiep, dureń, burak, łeb, pierdoła, sierota, debil, fiut, dzban
(2.1) mądrala, geniusz, wykształcony
(1.1) głos (1.2) dzwon (2.1) osoba
cymbałki , cymbały , cymbalista , cymbalistka cymbałek cymbałowy
białoruski: (2.1) асталоп , ёлупень , ёлуп interlingua: (2.1) Knallkopf , Dämlack , Hornvieh , Gimpel łaciński: (1.2) cymbalum rosyjski: (2.1) остолоп włoski: (2.1) alocco , sprovveduto , tontolone