władczy ()
przymiotnik (1.1) wymagający posłuchu (1.2) związany ze sprawowaniem władzy
(1.1-2)
(1.2) (…) Państwo jako szczególny podmiot prawa podejmuje działania w sferze władczej (imperium) i w sferze stosunków cywilnoprawnych (dominium).
(1.1) władcza natura • władcze zachowanie • władczy gest / głos / ton (1.2) akt władczy • uprawnienie / działanie władcze
(1.1) apodyktyczny, arbitralny, autorytarny, despotyczny, imperatywny
władztwo , władza , władze , władca , władczyni , władczość , władanie , zawładnięcie zawładnąć , władać władny władczo
angielski: (1.1) domineering, overbearing, imperious francuski: (1.1) dominateur hiszpański: (1.1) autoritario interlingua: (1.1) imperiose niemiecki: (1.1) gebieterisch, herrisch rosyjski: (1.1) властный słowacki: (1.1) panovačný ukraiński: (1.1) вла́дний włoski: (1.1) autoritario, dispotico; (1.2) imperioso