odurzenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zamroczenie świadomości wywołane środkami odurzającymi (1.2) podniecenie wywołane jakąś sytuacją, zjawiskiem
(1.1) (…) w art. 18 § 2 k.k. używa się terminu „odurzenie", natomiast w art. 22 ustawy przeciwalkoholowej — „stan nietrzeźwości"Prace Wydziału Prawa, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wydział Prawa, t. 39, s. 176..
odurzanie odurzać , odurzyć odurzający odurzająco
angielski: (1.1) intoxication duński: (1.1) beruselse , rus ; (1.2) beruselse , rus norweski (bokmål): (1.1) beruselse rosyjski: (1.1) опьянение ; (1.2) опьянение , упоение