vond ()
przymiotnik (1.1) trudny (1.2) zły, kiepski (1.3) nieprzyjemny, bolący (1.4) ponury, smutny, bolesny (1.5) wściekły
(1.1-4) vond, vondt, vonde;
(1.1) Det var ikke vondt om penger. → Nietrudno było o pieniądze. (1.3) Jeg har vondt i hodet. → Boli mnie głowa.
(1.3) ha vondt i noe → boleć coś, mieć ból czegoś (1.4) ha vondt av noen → być komuś o coś przykro (1.5) være vond på noen → być wściekłym na kogoś
(1.1) vanskelig (1.2) slett, dårlig (1.3) ubehagelig, plagsom (1.4) trist (1.5) sint