ekspatryda ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) wychodźca, emigrantTeresa Smółkowa, Nowe słownictwo polskie: materiały z prasy lat 1985-1992, 1998., bezkrajowiec, azylantTeresa Smółkowa, Neologizmy we współczesnej leksyce polskiej, 2001, str. 113.
(1.1) W 1942 roku ekspatryda Tomasz Mann tłumaczył Amerykanom, że źródeł nazizmu należy szukać w oszalałej inflacji po I wojnie światowej. Sprawiła ona, że uczciwa praca każdego dnia i godziny przegrywała ze spekulacją i zwykłym kantemOdra, Wrocławskie Wydawnictwo Prasowe RSW "Prasa", 2004, nr 5, str. 15.. (1.1) On, ekspatryda, syn ekspatrydy, pokaże tym nikczemnym sędziom, którzy ojca na wieczną infamię skazali, pokaże im perfidnym, jak syn tegoż ojca na przechylonym pokładzie tonącego pancernika pod carską banderą broni męstwa (…)Jerzy Krzysztoń, Księżyc nad Epidaurem, str. 323..
ekspata