okultysta ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) zwolennik okultyzmu
(1.1)
(1.1) Córka I sekretarza, „ekscentryczna neurasteniczka, otaczająca się intelektualistami, jogami i okultystami, która w latach siedemdziesiątych sprawowała wspólnie z ojcem mecenat nad kulturą (…)Lucjan Suchanek, Życie religijne i duchowość współczesnych Słowian, Polska Akademia Umiejętności, 2002, str. 55..
okultyzm okultystka okultystyczny okultystycznie
angielski: (1.1) occultist białoruski: (1.1) акультыст bułgarski: (1.1) окултист duński: (1.1) okkultist esperanto: (1.1) okultisto francuski: (1.1) occultiste niemiecki: (1.1) Okkultist norweski (bokmål): (1.1) okkultist norweski (nynorsk): (1.1) okkultist portugalski: (1.1) ocultista rosyjski: (1.1) оккультист włoski: (1.1) occultista