spoistość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co spoiste; cecha harmonijnej całości
(1.1) (…) sięgnął do myśli francuskiego klasyka (…), który twierdził, że spoistość społeczna opiera się na naśladownictwie. Istnieją dwie podstawowe formy naśladownictwa: obyczaj i moda.
spajanie , spojenie , spoiwo spoić , spajać spoisty
angielski: (1.1) cohesiveness, compactness francuski: (1.1) cohésion włoski: (1.1) compatezza , consistenza