bojać się ()
czasownik zwrotny niedokonany (1.1) (dziś ) bać się
(1.1) Jakże, cała wieś się jej bojała; już pono niejeden poczuł na sobie moc jej złych ślepiów, niejednego już pokręciło albo rozchorzał, gdy nań urok rzuciłaWładysław Stanisław Reymont, Chłopi, t. III, 1906. . (1.1) Mówił będę, bo nasze prawo znam i naczalstwa się nie bojam, jeno wam, ciemnym baranom, łydy dygoczą przed bele łachmytkiem z urzędu . (1.1) Z koni! Lód jest cienki. // – Tylko przy brzegu, we trzcinie – ocenił Dacre Silifant, uderzając w lodową skorupę obcasem. – Ale nawet i tu ma z półtora cala. Utrzyma konie jak nic, bojać się nie ma… // […]. Siwek Skellena pośliznął się […]. Skellen uderzył go ostrogami, zaklął znowu, tym razem klątwie zawtórował ostry chrup pękającego lodu.
(1.1) bojać się +
od , źródłosłów dla ściągniętego w źródłach staropolskich wariant ten dominował na północy, natomiast na południu dominował wariant bać się współcześnie zachowane w niektórych gwarach północnych
(1.1)