niewolnica () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta będąca własnością innej osoby (1.2) kobieta poddająca się czyjejś woli
(1.1-2)
(1.1) Pozwalało ono, by bezpłodna żona przyprowadziła mężowi niewolnicę, a syna z takiego związku uznawano wtedy za legalnego dziedzica rodziny z wszelkimi prawami pierworodnego. (1.2) Nigdy nie wyjdę za mąż, aby nie stać się niewolnicą.
(1.1) poddana
niewola , niewolnictwo , niewolniczość , niewolnik , zniewalanie , zniewolenie zniewalać , zniewolić niewolniczy niewolniczo
angielski: (1.1) bondswoman, bondwoman, slave, neif białoruski: (1.1) нявольніца bułgarski: (1.1) робиня ; (1.2) робиня czeski: (1.1) otrokyně duński: (1.1) slavinde ; (1.2) slavinde francuski: (1.1) esclave norweski (bokmål): (1.1) slavinne /; (1.2) slavinne / norweski (nynorsk): (1.1) slavinne ; (1.2) slavinne rumuński: (1.1) sclavă , roabă słowacki: (1.1) otrokyňa ; (1.2) otrokyňa słoweński: (1.1) sužnja szwedzki: (1.1) slavinna uzbecki: (1.1) kanizak