oburzać ()
czasownik niedokonany (1.1) wywoływać oburzenie – wzbudzać sprzeciw połączony z gniewem czasownik zwrotny niedokonany oburzać się (2.1) odczuwać oburzenie
(1.1) bulwersować (2.1) bulwersować się
oburzenie , oburzanie oburzyć oburzający oburzająco
angielski: (1.1) outrage; (2.1) resent francuski: (1.1) indigner, exaspérer, outrer; (2.1) s'indigner interlingua: (1.1) indignar; (2.1) resentir niderlandzki: (1.1) verontwaardigen; (2.1) verontwaardigd zijn, zich verontwaardigen niemiecki: (1.1) empören, entrüsten nowogrecki: (2.1) αγανακτώ, αγαναχτώ ukraiński: (1.1) обурити; (2.1) обуритися