penn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) głowa
(1.1) pennoù
penn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) (średniokornijski) głowa
(1.1) pennow
(1.1) późnokornijski pedn
pennen pennek
penn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pióro, długopis (1.2) pióro (umiejętność pisania, dzieło literackie) (1.3) dziennikarz, pisarz
(1.1) en penn, pennen, penner, pennene
(1.1) fyllepenn • kulepenn (1.2) føre en god/dårlig penn → dobrze/źle władać piórem
(1.1) skriveredskap
penn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pióro, długopis (1.2) pióro (umiejętność pisania, dzieło literackie) (1.3) dziennikarz, pisarz
(1.1) en penn, pennen, pennar, pennane
(1.1) fyllepenn • kulepenn (1.2) føre en god/dårleg penn → dobrze/źle władać piórem
(1.1) skrivereiskap