natręctwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) natarczywość, naprzykrzanie się komuś (1.2)
(1.1) (…) jej natręctwo musiało działać na nerwy nie tylko jemu, ale każdemu innemu, kto kiedykolwiek miał z nią styczność. Chyba że był jedyną osobą na świecie, co do której Maja zachowywała się tak maniakalnie nadopiekuńczoRadosław Żubrycki, Człowiek zwany ojcem: Czarna Komedia, Wydawnictwo Transatlantyk, ISBN 978-83-933271-3-3, s. 44.. (1.2) Wszystkie natręctwa możemy sprowadzić zasadniczo do trzech rodzajów — w zależności od ich stosunku do działania: 1. Myśli lub obrazy natrętne; 2. Natręctwa impulsywne; 3. FobieStanisław Olejnik, W kręgu moralności chrześcijańskiej, Ośrodek Dokumentacji i Studiów Społecznych, 1985, s. 92..
(1.2) nerwica natręctw
natręt , natrętność natrętny natrętnie
(1.2)