dwupłciowość ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, który jest dwupłciowy, który łączy w sobie cechy dwu płci
(1.1) Dowiodła ona, że osobowość o cechach charakterystycznych tylko dla jednej płci ogranicza potencjał danej osoby, androginia natomiast, inaczej dwupłciowość, czyli posiadanie cech zarówno „męskich", jak i „kobiecych", pozwala realizować wiele rozmaitych zadańKultura i społeczeństwo, nr 52, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2008, s. 186.. (1.1) Należałoby sądzić, że nauka o walce złego z dobrym nie była rozwinięta w nauce sławiańskiej, a dwupłciowość bóstw i płodzącej natury wcale w religijną naukę nie wchodziłaJoachim Lelewel, Cześć bałwochwalcza Sławian i Polski, 1857, s. 37..
(1.1) dwupłciowość roślin / bóstwa
dwupłciowy
słowacki: (1.1) obojpohlavnosť