wykańczać ()
czasownik przechodni niedokonany ( wykończyć) (1.1) doprowadzać do końca wykonanie czegoś (1.2) zużywać do końca (1.3) powodować znaczny uszczerbek, zniszczenie lub śmierć (1.4) wywoływać osłabienie lub zmęczenie u kogoś czasownik zwrotny niedokonany wykańczać się ( wykończyć się) (2.1) niszczyć samego siebie (2.2) niszczyć się nawzajem (2.3) być zużywanym
(1.1) Do późnej nocy siedział pochylony nad rysownicą i kreślił w ostrym, niebieskim świetle mocnej żarówki. Wykańczał projekt, który pojutrze musiał złożyć u profesoraPrzegląd Sportowy, 1953-11-16. (1.4) Wykańcza mnie ta cała gadka o zdrowiu i bezpieczeństwieJeremy Clarkson, Świat według Clarksona, 2011. (2.1) Ona od lat się wykańcza narkotykami.
(1.1) kończyć (1.2) zużywać (1.3) mordować, niszczyć, zabijać (1.4) męczyć (2.1) męczyć się, niszczyć się (2.2) mordować się, niszczyć się, zabijać się (2.3) wyczerpywać się, zużywać się
skończony wykończeniowiec , wykończenie
angielski: (1.1) put the finishing touches; (1.2) polish off; (1.3) do in; (1.4) finish off, bring to the end of one's tether; (2.1) have a nervous breakdown; (2.3) run out duński: (1.1) færdiggøre; (1.2) opbruge; (1.3) nakke francuski: (1.1) parfaire; (1.4) exténuer; (2.1) se défoncer