plamić ()
czasownik przechodni niedokonany ( poplamić, zaplamić) (1.1) robić plamy czasownik przechodni niedokonany ( splamić) (2.1) okrywać hańbą czasownik zwrotny niedokonany plamić się ( poplamić się, zaplamić się) (3.1) robić plamy na sobie (3.2) być plamionym czasownik zwrotny niedokonany plamić się ( splamić się) (4.1) okrywać się hańbą
(1.1) brudzić (2.1) hańbić, kalać (3.1) brudzić się (4.1) hańbić się
plama , plamienie , plamistość , plamka , plameczka plamisty odplamiać plamić ręce krwią
angielski: (1.1) soil, stain; (2.1) besmirch francuski: (1.1) salir; (2.1) entacher; (3.1) se salir, se tacher; (4.1) s'avilir, se déshonorer hiszpański: (1.1) manchar; (2.1) manchar; (3.1) mancharse; (4.1) deshonrarse niderlandzki: (1.1) vuil maken, bevuilen niemiecki: (1.1) beflecken, beschmutzen; (2.1) beflecken rosyjski: (1.1) пятнать, загрязнять; (2.1) пятнать włoski: (1.1) macchiare