__TOC__ carbone ()
(1)
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) węgiel
(1.1)
(1.1) Le carbone est un élément chimique, de symbole C et de numéro atomique 6. → Węgiel jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu C i liczbie atomowej 6.
(1.1) C
(1.1) zobacz też: Indeks:Francuski - Pierwiastki chemiczne
carbone ()
(1.1) (1.2) (1.3)
carbone ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) węgiel (1.2) głownia
(1.1-2) carbone; carboni
(1.1) carbone animale / d'ossa → węgiel kostny • carbone bianco → biały węgiel • carbone bituminoso → węgiel bitumiczny • carbone di legna → węgiel drzewny • carbone fossile → węgiel kamienny • miniera di carbone → kopalnia węgla
(1.2) carbonchio, carie, golpe
carbonado , carbonaia , carbonaio , carbonamento , carbonarismo , carbonaro , carbonata , carbonatazione , carbonatite , carbonato , carbonatura , carboncello , carbonchio , carbonchioso , carboncino , carbonella , carbonera , carboneria , carbonicazione , carbonico , carboniera , carboniere , carbonilazione , carbonile , carbonino , carbonio , carbonite , carbonizzazione , carburante , carburatore , carburazione , carburo , incarbonimento carbonare, carbonchiare, carbonizzare, carbonizzarsi, carburare, incarbonire, incarbonirsi carbonaia, carbonaro, carbonatico, carbonchioso, carboniccio, carbonico, carboniero, carbonilico, carbonioso carbo-
stare sui carboni ardenti → siedzieć jak na rozżarzonych węglach
, -onis