wszechmogący ()
przymiotnik (1.1) mający nieograniczoną moc, mogący wszystko
(1.1)
(1.1) omnipotentny, wszechpotężny, wszechmocny, wszechwładny
Wszechmogący , wszechmoc
< kalka z Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 370.
angielski: (1.1) almighty, all-powerful rosyjski: (1.1) всемогущий