fenomenalizm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;
(1.1) esencjalizm
fenomen , fenomenalista , fenomenalistka fenomenalistyczny
angielski: (1.1) phenomenalism arabski: (1.1) ظاهراتية białoruski: (1.1) фенаменалізм bułgarski: (1.1) феноменализъм duński: (1.1) fænomenalisme estoński: (1.1) fenomenalism fiński: (1.1) fenomenalismi francuski: (1.1) phénoménisme indonezyjski: (1.1) fenomenalisme japoński: (1.1) (genshō shugi) litewski: (1.1) fenomenalizmas niemiecki: (1.1) Phänomenalismus ormiański: (1.1) ֆենոմենալիզմ (feno'menalizm) portugalski: (1.1) fenomenalismo rosyjski: (1.1) феноменализм słowacki: (1.1) fenomenalizmus słoweński: (1.1) fenomenalizem szwedzki: (1.1) fenomenalism ukraiński: (1.1) феноменалізм uzbecki: (1.1) fenomenalizm węgierski: (1.1) fenomenalizmus włoski: (1.1) fenomenismo