senhejma ()
przymiotnik (1.1) bezdomny
(1.1)
(1.1) Eĉ ĝis la nuna horo ni malsatas kaj soifas, kaj ni estas nudaj, kaj ni estas batataj kaj senhejmaj.La Nova Testamento - La unua epistolo de la apostolo Paŭlo al la Korintanoj - 4.11 – Esperantigis L. Zamenhof - Londono Brita kaj Alilanda Biblia Societo → Aż do tej chwili głodujemy i jesteśmy spragnieni, i jesteśmy nadzy, i jesteśmy policzkowani i bezdomni. (1.1) "Senhejma reĝo de la senhejma gento, kien mi metu nokte mian kapon!".Henryk Sienkiewicz - Quo vadis? - El pola tradukis Lydia Zamenhof - elibro-2002 - Dua parto - Ĉapitro XLVII → Bezdomny władca bezdomnego ludu, gdzież na noc złożę swą głowę.
(1.1) senhejma vagabondo → bezdomny włóczęga
hejmo, samhejmano, senhejmulo, senhejmeco hejmigi, rehejmiĝi hejma, hejmeca, hejmama hejme, eksterhejme