rigardo ()
rzeczownik (1.1) spojrzenie
(1.1)
(1.1) De rigardo tro alta malsaniĝas okulo. → Od zbyt wysokiego spojrzenia choruje oko. (1.1) Sen rigardo, sen gardoLudoviko Zamenhof, Esperanta Proverbaro - La Laguna, 1974 (2a eld).. → Bez spojrzenia, to jak bez dozoru. (1.1) Ankoraŭ nun mi sentas ŝian rigardon!Wacław Sieroszewski, La fundo de l' mizero - El la pola tradukis Kazimierz Bein, INKO 2001, VIII paĝ. 66. → Jeszcze teraz czuję jej spojrzenie!
(1.1) senparola rigardo → milczące spojrzenie • senpensa rigardo → bezmyślne spojrzenie • koketa rigardo → zalotne spojrzenie
rigardado, rigardanto, rigardejo, rigardilo rigardi, rigardadi, ĉirkaŭrigardi, pririgardi rigardema flugrigarde
pereiga rigardo → zabójcze spojrzenie (spojrzenie wywołujące duże wrażenie)