__TOC__ prozaik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele (1.2) człowiek praktyczny, nie oddający się wyższym porywom
(1.1-2)
(1.1) Nie wiadomo z daleka, kto nadchodzi z głębi literackich czeluści. Poeta z Petersburga? Prozaik z Wiednia? Scenarzysta z Birmy? Bajkopisarka z Seulu? Maleńki liryk z Japonii? Tym razem jest to dramaturg z Botswany. – ((…)) – mówi.
proza , prozaiczność prozaiczka prozaiczny, prozatorski prozaicznie
angielski: (1.1) prosaist baskijski: (1.1) prosalari białoruski: (1.1) празаік bułgarski: (1.1) прозаик czeski: (1.1) prozaik estoński: (1.1) proosakirjanik farerski: (1.1) prosarithøvundur francuski: (1.1) prosateur hiszpański: (1.1) prosador interlingua: (1.1) prosator litewski: (1.1) prozininkas , prozaikas łotewski: (1.1) prozaiķis macedoński: (1.1) прозаик, прозаист niemiecki: (1.1) Prosaist , Prosaschriftsteller portugalski: (1.1) prosador słowacki: (1.1) prozaik szwedzki: (1.1) prosaförfattare ukraiński: (1.1) прозаїк węgierski: (1.1) prózaíró włoski: (1.1) prosatore
prozaik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) prozaik
próza , prozaickosť prozaička prozaický prozaicky
prozaik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) prozaik
proza prozaičen