obaczyć ()
czasownik przechodni dokonany ( brak) (1.1) zobaczyć czasownik zwrotny dokonany obaczyć się (2.1) zobaczyć się
(1.1) (2.1)
(1.1) Obaczycie, obaczycie, jaką ma moc, gdy tylko w kościele stanie… – myślał wojewoda, patrząc na nich. (1.1) Gdy obaczył przeciwnika idącego pieszo naprzeciw niemu, chciał go zaraz zastrzelić z pistoletu lub ciąć szablą […] (2.1) Obaczymy się w Litwie, może nim rok minie; // powiedz Litwinom, niech mnie czekają z tabaką // częstochowską, nie biorę innej, tylko taką.
(1.1-2.1)