ukrywacz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto coś ukrywa, chowa, gromadzi w sekretnym miejscuAleksander Zdanowicz, Słownik języka polskiego, 1861, t. 2, s. 758.Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego: U - Z, t. 6, s. 123.
(1.1)
(1.1) „Adwokat może występować jako «pomocnik i ukrywacz przestępcy, wróg prawa, państwa i społeczeństwa». Tak więc przyjęcie kodeksu zabezpieczałoby członków zawodu przed łamaniem norm (…)Etyka, 1969, s. 156..
ukrywanie , ukrycie kryć , ukryć , ukrywać