juneco ()
rzeczownik (1.1) młodość (okres życia) (1.2) młodość (wczesna faza)
(1.1-2)
(1.1) Post uragana juneco li rifuĝis en monaĥejon por pentofari tie pro la junulaj pekojKabe, Internacia Krestiomatio, Tri Musketeroj, INKO 2002.. → Po burzliwej młodości schronił się w klasztorze aby odpokutować tam za młodzieńcze grzechy. (1.2) Esperanto, malgraŭ sia juneco, havas ankaŭ sian tradicion, bazitan sur la Fundamento kaj evoluigita de Esperantaj verkistoj dum pli ol cent jarojBaldur Ragnarsson, Verki poezion en Esperanto, Internacia Kongresa Universitato UEA, Roterdamo, Nederlando, 2008, s. 112.. → Esperanto, mimo swej młodości, ma także swoją tradycję, opartą na Fundamencie i rozwijaną przez esperanckich twórców w czasie ponad stu lat.
(1.1) malŝparita juneco → zmarnowana młodość
(1.1) junaĝo
(1.1) maljunaĝo, maljuneco
junulo, junularo, junulino, gejunuloj, maljuneco, maljunulo junigi, maljunigi, maljuniĝi, rejuniĝi juna, juneca, maljuna, maljuneta june, junece
(1.1) unua juneco → pierwsza młodość (lata młodzieńcze)