gerydon ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wysoka ozdobna podstawa pod świecznik, wazę, tacę itp., stosowana w XVI-XVII wieku (1.2) niewielki okrągły stolik, jedno- lub trójnożny, używany w wyposażeniu wnętrz w XVIII-XIX wieku jako podręczny mebel śniadaniowy, także na kwiaty lub bibeloty;
(1.1-2)
(1.1) Na gerydonach spoczywały piramidy owoców, wiązanki kwiatów i różnych kształtów puchary do piciaThéophile Gautier, Romans mumii, Wydawnictwa Alfa, Warszawa 1992, s. 44.. (1.2) Na dwóch gerydonach po kątach ustawiono mnóstwo porcelany różnego rodzaju, srebrną cukiernicę, srebrne lichtarze, robione kwiatki, woskowe owoce, maselniczkę w kształcie baranka i różne drobne gracikiJózef Ignacy Kraszewski, Latarnia czarnoksięska, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1954, s. 380..
(1.1) postument (1.2) stolik
, od imienia komediowego sługi trzymającego świecznik
angielski: (1.2) guéridon, gueridon, pedestal table, table stand duński: (1.1) gueridon ; (1.2) gueridon hiszpański: (1.2) gueridón rosyjski: (1.2) геридон szwedzki: (1.1) geridon ; (1.2) geridong
Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki, Mały słownik terminów plastycznych, Wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1993, s. 94. Słownik wyrazów obcych PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1991, s. 304.