__TOC__ cavatina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) krótka pieśń solowa o prostszej budowie niż aria (1.2) krótki i powolny utwór instrumentalny
(1.1) Hrabianka Cecylia śpiewać miała cavatinę Belliniego, a towarzyszyć jej miał WacławJózef Ignacy Kraszewski, Komedianci, Warszawa 1968, s. 67.. (1.2) Grał on przy gościach dwa walce Straussa i cavatiny dwie DonizettiegoJózef Ignacy Kraszewski, Latarnia czarnoksięska, Warszawa 1954, s. 56..
kawatyna, kawatina
(1.1-2)
Aleksandra Różycka, Słowniczek włosko-polski dla muzyków, Warszawa 1993.
cavatina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kawatyna, cavatina (pieśń solowa) (1.2) kawatyna, cavatina (utwór instrumentalny)
(1.1-2) cavatina ; cavatine
cavare
(1.1-2) od cavata < cavare → wydobywać (domyślnie: dźwięk)
St. Soja, C. Zawadzka, Zb. Zawadzki, Mały słownik włosko-polski/polsko-włoski, Warszawa 1993