fajri

fajri ()

czasownik (1.1) palić się, płonąć, gorzeć (1.2) połyskiwać (1.3) przypiekać (1.4) skrzyć się

(1.1-4)

(1.1) Nigra plumaro metale brilis, ruĝaj krestoj fajris.Alois Jirasek - Malnovaj mitoj ĉeĥaj – INKO 2001 - Sorĉisto Ĵito - paĝ.188 → Czarne upierzenie błyszczało jak metal, czerwone grzebienie płonęły. (1.2) Chrysothemis rigardis pretervole siajn piedojn, sur kies fingroj efektive fajris briloj de juveloj, kaj ambaŭ ili komencis ridi.Henryk Sienkiewicz – Quo vadis? – El pola tradukis Lydia Zamenhof - INKO 2002 – Unua parto - Ĉapitro X – paĝ. 116 → Chryzotemis spojrzała mimo woli na swe stopy, na palcach których istotnie połyskiwały skry klejnotów, i oboje poczęli się śmiać. (1.3) Ĝis la tagmezo ili kuregis preskaŭ senspire, sed kiam la suno suprenleviĝis pli alte kaj komencis iom fajri, la kameloj, kiuj kutime ŝvitas malmulte, surverŝiĝis per ŝvito, kaj ilia kuro fariĝis rimarkeble pli malrapida.Henryk Sienkiewicz - Tra dezerto kaj praarbaro - El pola tradukis M. Sygnarski - Varsovio 1978 - Ĉapitro VIII → Do południa pędzili prawie bez wytchnienia, ale gdy słońce wzbiło się wysoko na niebo i poczęło przypiekać, wielbłądy, które z natury mało się pocą, oblały się jednak potem i bieg ich stał się znacznie wolniejszy. (1.4) Sed subite li interrompis sin, ĉar li rimarkis, ke la vizaĝo de Vinicius paliĝis de emocio kaj liaj okuloj fajris kiel pupiloj de lupo.Henryk Sienkiewicz – Quo vadis? – El pola tradukis Lydia Zamenhof - INKO 2002 – Unua parto - Ĉapitro XXI – paĝ. 239 → Lecz nagle urwał, gdyż spostrzegł, że twarz Winicjusza pobladła ze wzruszenia, oczy zaś jego skrzyły się jak źrenice wilka.

fajro, fajraĵo, fajreco, fajrego, fajrejo, fajrero, fajrilo, fajrujo, fajrigo fajreri, fajrigi fajra fajre