un ()
liczebnik główny (1.1) jeden
(1.1) unu
un ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fala
unnar
un ()
czasownik (1.1) pić
un ()
ę (nosowe)
rodzajnik nieokreślony, rodzaj męski (1.1) jakiś, pewien, któryś (ale w większości przypadków nie tłumaczy się) liczebnik (2.1) główny jedenAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 30, PB 2793/70. (2.2) porządkowy pierwszy rzeczownik, rodzaj męski (3.1) jedynka, jeden przymiotnik (4.1) jeden (4.2) pierwszy
(1.1) Un garçon. → Chłopiec. (1.1) Un jour, je visiterai Paris → Któregoś dnia (=kiedyś) odwiedzę Paryż. (2.1) Un, deux, trois. → Jeden, dwa, trzy. (2.1) Deux cafés et un sandwich, s'il vous plaît. → Dwie kawy i jedną kanapkę, poproszę. (2.2) Chapitre un. → Rozdział pierwszy. (3.1) L'un et l'autre → Jeden i drugi (=obaj). (4.1) Dieu est un. → Bóg jest jeden.
(2.1) (2.1-2) zobacz też: Indeks:Francuski - Liczebniki
un ()
,
liczebnik główny (1.1) jedenhttps://iecor.clld.org/languages/friulian
<
(1.1) zobacz też: Indeks:Friulski - Liczebniki
un ()
spójnik (1.1) i
un ()
; przed spółgłoskami dwuwargowymi
rodzajnik nieokreślony, rodzaj męski (1.1) nie tłumaczy się liczebnik główny (2.1) jeden
(1.1) unos
(1.1) Me he comprado un coche. → Kupiłem/am sobie samochód. (2.1) Este sello cuesta un euro y no dos. → Ten znaczek kosztuje jeden euro, a nie dwa.
un ()
liczebnik główny (1.1) jeden, 1
unesma
un ()
rodzajnik nieokreślony (1.1) nie tłumaczy się liczebnik główny (2.1) jeden, 1
un ()
rzeczownik (1.1) mąka
un ()
liczebnik (1.1) 1 (jeden) rodzajnik nieokreślony, rodzaj męski (2.1) nie tłumaczy się
(1.1) un , una ; (2.1) un , una ; uns , unes
(1.1) w odniesieniu do ilości, zobacz też: u
un () ун
liczebnik główny (1.1) jeden, 1
un ()
spójnik (1.1) i, a
un ()
,
liczebnik główny (1.1) jedenhttps://iecor.clld.org/languages/gaelicmanx
(1.1) unnane, nane, ynrican
< < <
(1.1) zobacz też: Indeks:Manx - Liczebniki
un ()
liczebnik główny (1.1) jeden, 1
una
un ()
liczebnik główny (1.1) jeden, 1
unesmi unesmi
un ()
spójnik (1.1) i
un ()
liczebnik główny (1.1) jeden, 1
unésima
un ()
rodzajnik nieokreślony, rodzaj męski (1.1) jakiś, pewien, któryś (ale w większości przypadków nie tłumaczy się) liczebnik główny (2.1) forma przydawkowa jeden
(2.1) forma samodzielna unu
una
un ()
rodzajnik nieokreślony, rodzaj męski (1.1) nie tłumaczy się
(1.1) stosowany przed rzeczownikami rozpoczynającymi się od samogłoski lub spółgłoski (poza początkiem literą s + spółgłoska oraz przed z)
n' / un' , na / una , nu / unu unu
un ()
liczebnik główny (1.1) dziesięć
un ()
rzeczownik (1.1) mąka
(1.1)
un ()
rzeczownik (1.1) mąka
un ()
liczebnik główny (1.1) jeden, 1 przymiotnik (2.1) jedyny
un ()
czasownik przechodni (1.1) być znudzonym
unalom, untatás, unatkozás untat, unatkozik unott, unalmas, unatkozó
un ()
uny
przyimek (1.1) bez
un ()
rodzajnik nieokreślony, rodzaj męski (1.1) jakiś, pewien (lub nie tłumaczy się) liczebnik główny (2.1) zaimek nieokreślony (3.1)
(1.1) Un operaio prende tre euro per ora. → Robotnik bierze trzy euro na godzinę.
(1.1) un autodromo • un cane • un elefante • un giorno • un letto • un ragazzo • uno gnomo • uno pneumatico • uno psichiatra • uno specchio • uno sciame • uno xilofono • uno zaino
(1.1) używa się tylko przed rzeczownikami rodzaju męskiego; w przypadku rzeczowników zaczynających się od gn, pn, ps, s + spółgłoska, sc, x i z rodzajnik przybiera formę uno (1.1)