węgierka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) odmiana śliwy o ciemnogranatowych (fioletowych), owalnych, bardzo słodkich owocach z żółtym miąższem; (1.2) szlachecki ubiór wierzchni, zbliżony do kontusza, zapinany pod szyję i bogato szamerowany z przodu; lekka czamara; później krótszy obcisły żakiet męski wyszywany na piersiach (1.3) męskie bądź kobiece nakrycie głowy w stylu węgierskim (czapka lub damski kapelusz) (1.4) rodzaj krótkiej fajki drewnianej (1.5) szybki taniec wirowy, odmiana polki (1.6) szabla typu węgierskiego ze słabo wygiętą głownią, prostym jelcem i otwartą rękojeścią
(1.1) Przy każdym dotknięciu spadały gradem ze wstrząsanego drzewa śliwki węgierki, dojrzałe, fioletowe, ze złotymi kroplami wosku i z liliowym puszkiemEliza Orzeszkowa, Melancholicy.. (1.2) Skrzywił się zaczepiony, bo i nazwanie taratatki jego węgierką było uwłaczająceJózef Ignacy Kraszewski, Jak się pan Paweł żenił i jak się ożenił..
(1.1) słodkie węgierki
(1.1) Kazimierz Nitsch, Odrębności słownikowe Poznania, Krakowa, Warszawy, „Język Polski” nr 8–10, s. 265.
(1.3) batorówka, magierka, garybaldka (1.6) batorówka
Węgier , Węgierka , węgierski , węgrzyn , węgierskość węgierski po węgiersku
niemiecki: (1.1) Hauszwetschge rosyjski: (1.1) венгерка