z rozsądku ()
fraza przysłówkowa (1.1) (o małżeństwie, rzadziej innej relacji) podjęty pod wpływem chłodnej kalkulacji i racjonalnych przesłanek (lub korzyści i ułatwień jakie mogą z niego płynąć), w przeciwieństwie do tego, który został zapoczątkowany z powodu uczuć (1.2) umotywowany zdroworozsądkowo, przemyślany
(1.1) Możemy przypuszczać, że było to raczej małżeństwo z rozsądku niż z miłości, bo małżeństw w tej sferze nie zawierało się na ogół z powodu wielkich uczuć dwojga młodychRomuald Romański, Książę Jeremi Wiśniowiecki, 2009, str. 47. (1.2) Ich ojcowie prowadzili świątynie w różnych częściach Japonii. W klasztorze znaleźli się więc (tak mi się przynajmniej wydawało) nie z powodu powołania, ale z rozsądku i poczucia obowiązku. Nie byli ani szczęśliwi, ani nieszczęśliwiPiotr Milewski, Dzienniki japońskie. Zapiski z roku Królika i roku Konia, 2015.
(1.1) małżeństwo / związek / przyjaźń z rozsądku • wychodzić (za kogoś) z rozsądku • związać się (z kimś) z rozsądku