sekto ()
rzeczownik (1.1) sekta (grupa wyznaniowa) (1.2) sekta (odizolowana grupa społeczna)
(1.1-2)
(1.1) Sed en kafejo en tiu minuto komenciĝis granda disputado inter ĉiuj alilanduloj de diversaj religioj kaj sektoj, kiuj tie sin trovis.Lev Tolstoj – La kafejo en Surat – Transfarite laŭ Bernardin de. St. Pierre - Uzino 5 – INKO 2003 paĝ. 87. → Lecz w kawiarni w tej chwili zaczął się wielki spór między wszystkimi cudzoziemcami różnych religii i sekt, które tam znalazły się. (1.2) Sed leviĝis iuj kredantoj el la sekto de la Fariseoj, dirante: Estas necese cirkumcidi ilin, kaj ordoni, ke ili observu la leĝon de Moseo.La Nova Testamento – La Agoj de la Apostoloj – 15-5 - El la hebrea originalo tradukis L. Zamenhof - Eldonita de GEO 2016 → Lecz niektórzy ze stronnictwa faryzeuszów, którzy uwierzyli, powstali mówiąc: Trzeba ich obrzezać i nakazać im, żeby przestrzegali zakonu Mojżesza.Pismo Święte - Nowy przekład Brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego – Warszawa 1990
(1.1) religia sekto → sekta religijna • mistika sekto → sekta mistyczna (1.2) militista sekto → militarna sekta • antikva sekto de filozofoj → antyczna sekta filozofów • sekto de sorĉistinoj → sekta czarownic
sektano sekteco, sektemo, sektismo sekta