awanturniczy ()
przymiotnik (1.1) właściwy awanturnikowi, osobie kłótliwej (1.2) nacechowany awanturnictwem, ryzykanctwem, nieobliczalnością (1.3) pełen niezwykłych, ryzykownych przygód
(1.1-2)
(1.1) awanturnicze usposobienie (1.2) awanturnicza polityka (1.3) przygodowo-awanturniczy • powieść awanturnicza
(1.1) kłótliwy, porywczy, wybuchowy, mącicielski, rozrabiacki, warcholski, wichrzycielski (1.3) przygodowy
(1.1) gwałtowny
(1.1) chuligański, pieniacki, prowokatorski
awantura , awanturka , awanturnik , awanturnica , awanturnictwo , awanturniczość awanturować się awanturniczo
białoruski: (1.2) авантурыстычны, авантурны; (1.3) авантурны francuski: (1.1) aventureux hiszpański: (1.1) aventurero niemiecki: (1.1) aufbrausend, streitsüchtig; (1.2) Abenteuer-