orientować ()
czasownik przechodni niedokonany ( zorientować) (1.1) pomagać w rozeznaniu w czymś (1.2) nadawać określone położenie, kierunek czasownik zwrotny niedokonany orientować się ( zorientować się) (2.1) mieć rozeznanie w czymś (2.2) potrafić określić własne położenie (2.3) wybierać daną orientację (2.4) podporządkowywać swoje działania pewnym celom
(1.1-2) (2.1-4)
(1.1) informować, wyjaśniać, zapoznawać (1.2) ukierunkowywać, ustawiać (2.3) kierować się, skłaniać się (2.4) skupiać się, ukierunkowywać się
orientacja orientacyjny orientacyjnie
angielski: (1.1) inform; (1.2) orientate; (2.1) know about, get to grips with; (2.2) orientate oneself, get bearings chiński standardowy: (2.1) 发现 (fāxiàn) francuski: (2.1) s'y connaître; (2.2) se reconnaître hiszpański: (2.1) orientarse; (2.2) orientarse niderlandzki: (1.1) wegwijs maken, informeren; (1.2) oriënteren, richten; (2.1) bekend zijn; (2.3) zich oriënteren; (2.4) zich richten niemiecki: (1.1) unterrichten; (1.2) richten; (2.1) auskennen; (2.2) sich orientieren, sich zurechtfinden włoski: (2.2) orizzontarsi