grandanimeco ()
rzeczownik (1.1) wielkoduszność, wspaniałomyślność
(1.1)
(1.1) Forirante li pensis, ke tamen Asirianoj, malgraŭ la barbareco, ne estas malbonaj homoj, se ili ŝatas la grandanimecon.Bolesław Prus - La faraono - El pola tradukis Kazimierz Bein - Kabe – Dua libro - Ĉapitro XI - Esp. Centra Librejo, Parizo, 1926. → Zaś wychodząc pomyślał, że jednak Asyryjczycy, pomimo barbarzyństwa, nie są złymi ludźmi, skoro umieją odczuć wspaniałomyślność. (1.1) Kaj kiel li rekompencis mian grandanimecon, vi baldaŭ sciiĝos.Edgar Rice Burroughs - Ĉe la koro de la Tero - El angligis Gary Mickle – Eldonita de GEO 2015 → A jak nagrodził on moją wielkoduszność, wkrótce dowiesz się.
(1.1) malgrandanimeco
grandanima, unuanima animi, reanimi animismo, animo