sławić ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) głosić czyjąś sławę, wychwalać kogoś czasownik zwrotny niedokonany sławić się (2.1) słynąć
(1.1) (2.1)
(1.1) Co roku w święto Paschy lud izraelski sławił w hymnach i psalmach Jahwe i jego mandatariusza Mojżesza […]. (1.1) Pochwalne mowy pogrzebowe rozpoczęły tę część uroczystości. Sławiąc cnoty poległych, mówcy zwracali się do nich jak do żywych, obiecując im różne podarki i zemstę. (2.1) Gdyby Polska sławiła się wówczas jakimiś źródłami leczniczymi, zawdzięczalibyśmy temu może wizytę wielkiego pisarza, a w następstwie niezwykły reportaż z naszej szesnastowiecznej rzeczywistości.
(2.1) sławić się +
sława sławny -sław, -sława
od , , , , ,
angielski: (1.1) praise, laud, glorify duński: (1.1) hylde, rose, prise, lovprise, hædre włoski: (1.1) acclamare, glorificare