wyczytać ()
czasownik przechodni dokonany ( wyczytywać) (1.1) dowiedzieć się czegoś, przeczytawszy pewien tekst (1.2) domyślić się czegoś na podstawie pewnych oznak (1.3) przeczytać głośno jeden lub więcej elementów listy (1.4) przeczytać wszystkie teksty z jakiegoś zbioru (1.5) przeczytać z trudem mało czytelny napis (1.6) zniszczyć częstym czytaniem czasownik niedokonany (2.1) wymawiać, wypominać
(1.1-6)
(1.1) Należy żądać okazania wypisu z rejestru handlowego, w którym nawet średnio zorientowany klient wyczyta informacje o kapitale czy osobach uprawnionych do podpisywania umów. (1.2) Z jej twarzy nie można było wyczytać żadnego wzruszenia. (1.3) Przed głosowaniem wyczytano nazwiska odwoływanych delegatów, nie było wątpliwości o kogo chodzi. (1.4) Marzymy o nowych lekturach. Aktualnie posiadane wyczytaliśmy […]. (1.5) W punkcie rozdziału dwóch przewodów wodnych Grand Hurleur spostrzegł i wyczytał na jednym z wystających kamieni datę 1550 r.Victor Hugo, Nędznicy, tłum. anonimowy, wyd. Księgarnia S. Bukowieckiego, Warszawa 1900. (1.6) Nigdy go bowiem bez książki spotkać […] nie było można; miał jakąś zawsze a każdą tak wymęczoną, wyczytaną, ponapisywaną, pokreśloną, że znać było jak głęboko się w nią wpijał, jak zupełnie przyswajał sobie co w niej znalazłJózef Ignacy Krasicki, Pamiętniki nieznajomego, tom II, wyd. Księgarnia Gubrynowicza i Schmidta, Lwów 1872..
wyczytany , wyczytana obczytać, wyczytywać
wyczytać między wierszami • wyczytać z twarzy • wyczytać z oczu • wyczytać z gwiazd • wyczytać z ręki • wyczytać z kart
(2.1)