dorobek ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) to, czego ktoś się dorobił (1.2) ogół twórczości określonego uczonego, pisarza, artysty itp. (1.3) ogół osiągnięć w jakiejś dziedzinie (1.4) dorabianie się, zdobywanie majątku
(1.1-4)
(1.1) Małżonkowie mogą w umowie majątkowej zmienić lub uchylić ustawowy ustrój wspólności dorobków. (1.2) Charakteryzując cechy sztuki awangardowej, nie możemy zapominać o świadomym odrzuceniu dorobku pokoleń artystów. (1.3) Kreacjoniści ignorują dorobek współczesnej paleoantropologii.
dorobnik , dorobkiewicz dorobić , dorabiać
białoruski: (1.1) набытак , маёмасць ; (1.2) дасягненне , здабытак ; (1.3) вынік ; (1.4) узбагачэнне kaszubski: (1.1) doróbk ; (1.2) doróbk ; (1.3) doróbk ; (1.4) doróbk