() ,
rzeczownik (1.1) wschód rzeczownik, nazwa własna (2.1) Wschód, Orient przymiotnik (3.1) wschodni (znajdujący się na wschodzie) (3.2) orientalny, wschodni (związany ze Wschodem)
(1.1) 水流会把我们远远地冲向东方。(shuǐliú huì bǎ wǒmen yuǎnyuǎn de chōng xiàng dōngfāng) → Prąd poniesie nas hen daleko na wschód. (2.1) 这在东方是完全不同的。(zhè zài dōngfāng shì wánquán bùtóng de) → Zupełnie inaczej wygląda to na Wschodzie. (2.1) 没有智者会从东方赶来崇拜马槽。(méiyǒu zhìzhě huì cóng dōngfāng gǎn lái chóngbài mǎcáo) → Żaden mędrzec nie przyjdzie ze Wschodu, aby pokłonić się żłóbkowi. (3.1) 满月在东方地平线和最高点中间。(mǎnyuè zài dōngfāng dìpíngxiàn hé zuìgāo diǎn zhōngjiān) → Księżyc w pełni znajduje się w połowie drogi między wschodnim horyzontem a najwyższym punktem (na niebie). (3.2) 这家餐厅提供西方和东方菜肴。(zhè jiā cāntīng tígōng xīfāng hé dōngfāng càiyáo) → Restauracja oferuje dania kuchni zachodniej i wschodniej. (3.2) 提供全套按摩和东方疗法。(tígōng quántào ànmó hé dōngfāng liáofǎ) → Oferujemy pełen zakres masaży i terapii orientalnych.
(2.1) 东方闪电 → Błyskawica Wschodu (=Kościół Boga Wszechmogącego)
(1.1) 东部 (3.1) 东
东方人 • 东方主义, 东 东
→ wschód + miejsce