skarżyć ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) występować ze skargą czasownik nieprzechodni niedokonany ( naskarżyć, poskarżyć) (2.1) powiadamiać kogo o czyimś niewłaściwym postępowaniu czasownik zwrotny niedokonany skarżyć się ( poskarżyć się) (3.1) wyrażać słownie swoje skargi
(3.1) – Prawdziwe piekło! O mało nie zostałam stratowana – skarżyła się pani Barbara, emerytka z Mokotowa.
(1.1) oskarżać (3.1) biadolić, lamentować, narzekać, uskarżać się, utyskiwać, żalić się
skarga , skarżący , skarżyciel , skarżycielstwo , skarżycielka , skarżenie skargowy zaskarżyć, uskarżać się
angielski: (1.1) sue; (2.1) tell on; (3.1) complain, grumble duński: (1.1) klage; (2.1) klage; (3.1) klage gruziński: (3.1) ჩივილი kaszubski: (1.1) udac, skarżëc; (2.1) skarżëc; (3.1) skarżëc sã, skargwic sã norweski (bokmål): (1.1) klage; (2.1) klage; (3.1) klage norweski (nynorsk): (1.1) klage; (2.1) klage; (3.1) klage wolof: (2.1) buole