izolator ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) materiał izolujący (1.2) przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) pracownik wykonujący lub montujący izolację
(1.1) przewodnik
izolacja , izolatka , wyizolowanie izolować
angielski: (1.1) insulator, dielectric, nonconductor; (1.2) insulator, isolator baskijski: (1.1) isolatzaile; (1.2) isolagailu bułgarski: (1.1) изолатор duński: (1.1) isolator ; (2.1) isolatør francuski: (1.1) isolant hiszpański: (1.1) aislante ; (1.2) aislador kaszubski: (1.1) jizolatór , pùpka ; (1.2) jizolatór niemiecki: (1.1) Isolator , Nichtleiter nowogrecki: (1.1) μονωτής , μονωτήρας ; (1.2) μονωτής , μονωτήρας , μονωτικό ukraiński: (1.1) ізолятор