łabuzie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zielsko wodne, sitowie, tatarak (1.2) uzbierane pieniądze
(1.1) Kiedy nareszcie ziemia całkiem gnojową wilgocią przeszła, wywozi się taczką lub wynosi nosidłami na podwórze, gdzie nawet dłużej bez szkody leżeć może, bo się tak prędko nie spali jak czysty gnój ze słańska słomianego, mchu, igliwia lub łabuzia.O pomnożeniu mierzwy przez podściełanie ziemią pod bydłem w: Szkółka Niedzielna, Rok I, nr 52 z 24 grudnia 1837 r., str. 208
(1.1) zobacz też: łobuzie