reb ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) tytuł grzecznościowy używany przez Żydów w stosunku do mężczyzny, odpowiednik polskiej formy pan;
(1.1)
(1.1) Wtedy reb Icie powiedział: „A więc czy ja, reb Icchok Kohen, mogę zabronić człowiekowi, aby nadstawiał głowę za drugiego człowieka?”
(1.1) pan
rabin , rebe rabinacki
(reb) W jidysz wyraz ten występuje zawsze przed imieniem lub przed imieniem i nazwiskiem mężczyzny, ale po polsku bywa też stosowany samodzielnie. Mimo pokrewieństwa etymologicznego jego użycie nie ogranicza się do rabinów, a obejmuje wszystkich dorosłych Żydów.
angielski: (1.1) Reb jidysz: (1.1) רב (reb)