שטימיק () ; polska: sztimik
przymiotnik (1.1) dźwięczny
(1.1) בײַ שטימיקע קאָנסאָנאַנטן – ב, ג, ד אאַז״וו – וויברירן די שטימבענדער; בײַ אומשטימיקע, ווידער – ט, פּ, ק אד״גל – וויברירן זיי נישט. → Przy spółgłoskach dźwięcznych – b, g, d itd. – drgają wiązadła głosowe; przy bezdźwięcznych z kolei – t, p, k itp. – nie drgająטעגלעכער פֿאָרווערטס – The Yiddish Daily Forward..
(1.1) אומשטימיק
שטים, שטימע, שטימונג שטימען אומשטימיק, שטימונגספֿול שטימונגספֿול שטים־