dyskrecja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zdolność zachowywania tajemnic
(1.1)
(1.1) Na wstępie mojego listu proszę o dyskrecję, bo sprawa jest osobistej natury.
dyskretność dyskretny dyskretnie
Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 25. < → rozeznanie
angielski: (1.1) discretion duński: (1.1) diskretion hiszpański: (1.1) discreción norweski (bokmål): (1.1) diskresjon norweski (nynorsk): (1.1) diskresjon nowogrecki: (1.1) διακριτικότητα szwedzki: (1.1) diskretion węgierski: (1.1) diszkréció