ewenement ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) osobliwe zajście, niezwykłe wydarzenie (1.2) rzecz o nieoczekiwanych właściwościach lub sławie (1.3) praktyka odbiegająca (zazwyczaj, ale niekoniecznie, negatywnie) od normy
(1.2) Gangnam Style był ewenementem. (1.3) Za sterami samolotów wożących nasze VIP-y już wkrótce mają zasiąść piloci cywilni. To ewenement na skalę światową – w innych krajach w kabinach takich maszyn zasiadają piloci wojskowi.tvn24.pl (1.3) w Polsce urlop tacierzyński to ciągle ewenement – wyborcza.pl
(1.1) zjawisko (1.2) zjawisko, unikat, niezwykłość (1.3) kuriozum
< → zachodzić, zdarzać się
francuski: (1.1) évènement, événement