beneficjum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) akt nadania przez cesarza rzymskiego szczególnych przywilejów osobom zasłużonym (1.2) w średniowieczu: nadanie na określonych warunkach ziemi lub urzędu wasalowi przez seniora (1.3) dochodowy urząd w Kościele katolickim (1.4) korzyści płynące z czegoś
(1.1-4)
beneficjent , beneficjentka , benefit
→ dobrodziejstwo
angielski: (1.1) benefice; (1.4) benefit czeski: (1.1) beneficium słoweński: (1.3) benefícij