malkvieto ()
rzeczownik (1.1) niepokój (stan psychiczny) (1.2) niepokój (zamieszki)
(1.1-2)
(1.1) La haŭto sur iliaj korpoj, sekiĝinte kaj sulkiĝinte, komencis juki; en la ostoj ili sentis iun nekutiman malkvieton kaj en la internaĵoj kaj gorĝoj fajron.Henryk Sienkiewicz - Tra dezerto kaj praarbaro - El pola tradukis M. Sygnarski - Varsovio 1978 - Ĉapitro XLV. → Skóra na ciałach zsychając się i kurcząc poczęła ich swędzić; w kościach odczuwali jakiś niesłychany niepokój, a we wnętrznościach i gardzielach ogień. (1.2) La nunan plialtiĝadon de nafto prezoj parte klarigas nunaj politikaj kaj naturaj malfacilaĵoj, nome la milito en Irako, polityka malkvieto en Venezuelo, kaj laste la uragano, kiu ruinigis la sudajn ŝtatojn de Usono.Pierre Bertrand - La fino de malmultekosta energio - Monato • oktobro 2006. → Aktualny wzrost cen ropy naftowej częściowo wyjaśniają obecne polityczne i naturalne trudności, a mianowicie wojna w Iraku, polityczny niepokój w Wenezueli, a ostatnio huragan, który zniszczył południowe stany Stanów Zjednoczonych.
(1.1) daŭra malkvieto → trwały niepokój • spirita malkvieto → duchowy niepokój (1.2) kolektiva malkvieto → zbiorowy niepokój • ondoj de la malkvieto → fale niepokoju
(1.1) maltrankvilo, malkvieteco, anksieco (1.2) malpaco
(1.1) kvieto, trankvilo (1.2) paco
kvieto, kvieteco, kvietismo, kvietigaĵo kvietigi, kvietiĝi kvieta, kvietiga, malkvieta kviete, malkviete