diatryba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uprawiany w starożytności przez filozofów moralizatorski gatunek literacki w formie swobodnego dialogu lub mowy, łączący prostotę stylu z wywodem retorycznym (1.2) polemiczny utwór literacki wywodzący się z diatryby (1.1), wyrażający za pomocą ostrych środków wyrazu gwałtowną krytykę lub protest (1.3) emocjonalna wypowiedź w gwałtownym tonie, zawierająca ostrą krytykę kogoś lub czegoś
(diatribḗ) → rozrywka
angielski: (1.1) diatribe kataloński: (1.1) diatriba